Een passend gedicht vinden voor bij het thema van vandaag voelde wel een beetje als een bevalling. De meest voor de hand liggende was als door themabedenker Ronald gepost: De Mus van Jan Hanlo.
Ik zwierf wat door dichtbundels en internetarchieven, maar ja, wat was het woord dat het haakje vormde? Vogel, gekwetter, getsjilp, een walvis? Zelf iets schrijven? In 140 tekens? Ik deed een poging tot een haiku op de achterkant van een ongeopende enveloppe...
De blije failwhale
zegt: Stop! Mag niet! Buik is vol!
Lang leve mijn blog!
Ik zeg: laat 5 december maar komen! ;o)
Er zijn anderen die dat veel beter kunnen. Zoals Len Dumont. Tijdens mijn dwaaltocht op zoek naar het passende gedicht ontdekte ik zijn website. Dutch designer, blogger, poet. Is interested in the poetic potential of twitter. Tries to deliver a daily Twaiku (Haiku in a tweet).
Nu ben ik al twee jaar actief op Twitter, maar Len had ik daar nog niet ontdekt. 48/365 past ook prima bij het failwhale plaatje.
// gelijk bewegen / wel honderd spreeuwen of meer / op een stil teken //
Voor wie nog niet weet wat Twitter is: Google het eens en ga op avontuur. Want er is uiteindelijk maar een manier om iets echt te snappen (wat is er nou zo leuk/handig/boeiend aan?) en dat is het gewoon gaan doen.
En nee, je hoeft niet hele dagen achter een computer of met mobieltje in de hand je leven te delen op het wereldwijde web, jij bepaalt zelf je communicatiemix & methode. Niets moet, alles kan.
Projecten als dat van Len, of fotoprojecten als van 'Waarachtig' (a.f.k.a. Zomerstorm) 'een jaarlang elke dag een zelfportret' zijn in meerdere opzichten geweldig inspirerend. Enerzijds de content die het oplevert. Mooie teksten en mooie foto's. Maar er is meer. Door het te delen op internet, en dan met name via social media, dient het als inspiratie voor anderen, het wordt een uitnodiging om mee te doen.
Bedenker van de 2e serie DiDi-thema's is 'Woordenaar'. Hij is al aan z'n tweede jaar zelfportretten bezig. Daarnaast heeft hij nog veel meer leuke fotoprojecten lopen, zoals I always have a song in my head. Bij hem ontdekte ik zojuist deze mooie, rake tekst:
Your handwriting, the way you walk.
Which pattern you chose. It's all giving
you away. Everything you do shows your
hand. Everything is a self-portrait.
Everything is a diary.
Chuck Palahniuk - Diary
Ik ben de laatste tijd weer veel meer aan het bloggen. Er is zoveel moois & inspirerends om te delen en het is natuurlijk ook mijn eigen kleine podium. Voor mijn fotografie bijvoorbeeld.
Vandaag photoshopte ik onderstaande foto. Genomen bij zuslief in haar tuin in Lavenstedt.
Kamperfoelie, jelängerwielieber noemen ze het in Duitsland; zo leerde ik vandaag via Twitter van zuslief. 'Paps favoriet' voegde ze er aan toe...
Soms heb je niet meer dan 140 tekens nodig om een snaar te raken & soms schieten woorden tekort. Elk moment, elke gedachte, ieder woord, elk verhaal & elk beeld heeft zo z'n eigen communicatiebehoefte & -kanaal.
