GeeSpot (met) zichzelf en de wereld om haar heen: Voor paps

QuickScan

QuickScan
Ik ben ik! Misschien leer je me een beetje kennen als je hier wat vaker langs komt voor een praatje & een plaatje, de deur staat altijd open.

En jij bent jij! Jij leest mij, misschien moet je glimlachen, misschien erger je je. Jij vormt je eigen oordeel, op basis daarvan kom je terug of niet. Feedback is altijd een kadootje. Het helpt me te leren, ongeacht de aard!
Disclaimer

Gebruik van de beschikbaar gestelde informatie is onderworpen aan de Creative Commons licentie.
Als je tekst of plaatjes van mijn hand wilt gebruiken, stel ik het op prijs als je dit eerst even vraagt.

Deze website geeft mijn persoonlijke visie en mening weer. Informatie en berichten die op deze website geplaatst worden, zijn volkomen vrijblijvend van aard. Er kunnen geen rechten aan worden ontleend. Hoewel ik mijn best doe geen onjuistheden te vermelden, kan ik geen garanties geven betreffende de juistheid of geldigheid van de inhoud of de geschiktheid ervan voor welk doel dan ook.

De berichten op deze site hebben geen impliciete of expliciete bedoeling, het zijn persoonlijke notities van gebeurtenissen waarover ik lees, die ik meemaak, hoor, zie etc, zowel online als offline.

Flickr

1 oktober 2009

Voor paps

*18.09.1941 - 01.10.2007*

Foto

Weemoed is een foto van voor 20 jaar.
Familie, nog samen, nog gezond.
Is toen. Met een lijst van nu errond.
Het nu houdt het verleden bij elkaar.

En omgekeerd. Want nu is maar even.
Is opschrikken en vragen:
waar waren we gebleven?
Bij jou. In Die Dagen.

Alles is ver. En de liefste dingen nog verder.
Maar door het verleden wordt het bij elkaar
gehouden, als schapen door een herder.

~Herman de Coninck

Lieve paps,

Het gemis en verdriet is zo groot en soms heb ik het gevoel dat ik nooit meer echt vaste grond onder mijn voeten krijg. Wat zou ik graag nog eens op je schoot kruipen, je stem horen, je geur ruiken, je armen om me heen voelen en me geborgen weten.

Vandaag moet de wereld het maar even zonder mij doen terwijl ik me overgeef aan het grote zwelgen. Met een door tranen vertroebelde blik staar ik naar foto's, ik lees dingen die ik schreef voor jou, ik draai muziekjes waar we samen naar luisterden en ik jank in alle soorten en maten.